Neuroradiologia Zabiegowa

Leczenie w zakresie NFZ

Tętniak naczyń mózgowych

Tętniaki naczyń mózgowych mogą być wrodzoną lub nabytą patologią naczyniową spowodowaną zaburzeniem budowy ścian tętnicy. Fragment osłabionej ściany tętnicy powoduje workowate wybrzuszenie, które nazywamy tętniakiem. Niejednokrotnie u jednego pacjenta występuje kilka tętniaków w obrębie różnych tętnic mózgu. Większość tętniaków jest bezobjawowa i jeśli nie zostaną przypadkowo wykryte w trakcie diagnostyki obrazowej mózgowia np. w badaniu angiografii tomografii komputerowej czy rezonansu magnetycznego nie są wykrywane.

Objawy tętniaka mózgu

Część tętniaków daje niespecyficzne objawy jak np. ból głowy, poszerzenie jednej źrenicy, podwójne widzenie, opadanie powieki czy pogorszenie ostrości wzroku. Duża część chorych dowiaduje się o obecności tętniaka w momencie jego pęknięcia czyli krwawienia podpajęczego czy śródmózgowego z osłabionej ściany tętniaka. Na początku pojawia się nagły i bardzo silny ból głowy do którego mogą dołączyć się inne objawy jak sztywność karku, światłowstręt, nudności i wymioty. U części chorych dochodzi do krótkotrwałej utraty świadomości, niedowładów czy afazji (zaburzeń mowy), a w stanach bardzo ciężkich do śpiączki czy śmierci. Zdarza się, że pierwsze krwawienie z tętniaka nie jest duże, a objawy po krótkim czasie ustępują. Należy jak najszybciej zgłosić się do szpitala, ponieważ może nastąpić kolejne krwawienie zwiększające ryzyk śmierci.

Diagnostyka tętniaków nieobjawowych

Diagnostyka tętniaków nieobjawowych polega na wykonianiu badań nieinwazyjnych takich jak angiografia tomografii komputerowej (potocznie zwana angio–KT) lub angiografii rezonansu magnetycznego (potocznie zwana angio–MR). U niektórych pacjentów wykonuje się inwazyjne badanie DSA czyli tradycyjną cyfrową angiografię subtrakcyjną naczyń mózgowych, która jest najdokładniejszą metodą badania. Po wykonaniu takiego badania diagnozę stawia lekarz specjalista diagnostyki obrazowej i radiologii. Następnym krokiem jest konsultacja u specjalisty neurochirurga lub neuroradiologa zabiegowego (interwencyjnego).

Leczenie tętniaka mózgu

Leczenie tętniaków mózgu polega na jego wyłączeniu z krążenia w układzie naczyniowym mózgu. W leczeniu stosuje się dwa sposoby: klasyczną metodę neurochirurgicznego klipsowania (operacja z otwarciem czaszki) lub z zakresu neuroradiologii zabiegowej tz. embolizację czyli wypełnienie tętniaka coilami przez drobną rurkę którą wprowadza się przez pachwinę. O sposobie leczenia decyduje wspólnie z chorym zespół lekarski w którego skład wchodzą neurochirurg i radiolog zabiegowy (interwencyjny). Wybierając jedną z dwóch metod postępowania, zespół lekarski bierze pod uwagę wiele czynników między innymi położenie tętniaka, jego wielkość, kształt, szerokość szyi i przyległych naczyń oraz określa końcowo ryzyko zabiegowe.

Leczenie neurochirurgiczne tętniaka mózgu

Leczenie neurochirurgiczne (wykonuje neurochirurg) zawsze polega na wyłączeniu tętniaka z układu krążenia za pomocą klipsa naczyniowego który umieszcza się wzdłuż szyi tętniaka. Neurochirurg w znieczuleniu ogólnym nacina skórę na głowie, przecina kości czaszki wykonując kraniotomię, wypreparowuje tętniaka i zakłada metalowy klips. Operacja może trwać kilka godzin, a hospitalizacja trwa w zależności od stanu chorego.

Leczenie wewnątrznaczyniowe tętniaka mózgu

Leczenie wewnątrznaczyniowe (wykonuje neuroradiolog zabiegowy) polega ono na wyłączeniu tętniaka z układu krążenia zwykle za pomocą wypełnienia tętniaka coilami (rodzaj specjalnej spirali platynowej). Do tętniaka mózgu dochodzi się za pomocą bardzo cienkich i miękkich rurek nazywanych mikrocewnikami, które wprowadza przez milimetrowe nacięcie w pachwinie nawigując w układzie naczyniowym pod kontrolą specjalnego rtg (aparatu naczyniowego). Jest to metoda oparta na zaawansowanej technice i najnowszych osiągnięciach medycyny stworzona do małoinwazyjnego zamykania wad naczyniowych mózgu np. tętniaków. W czasie zamykania (embolizacji) części tętniaków niezbędne jest użycie specjalnych balonów czy stentów do podparcia coili oraz w szczególnych przypadkach protez zmieniających przepływ krwi (flowdiverter) w celu wyłączenia tętniaka z krążenia. W tych przypadkach konieczne jest przygotowanie chorego na określonych lekach. Operacja może być krótka, ale także trwać do kilka godzin. Hospitalizacja zwykle jest zależności od stanu chorego, ale zwykle jest krótsza w porównaniu do klasycznego zabiegu neurochirurgicznego.

patologie